Oud en nieuw

Vanaf vandaag, woensdag 29 december, mag er weer vuurwerk verkocht worden, meldt nu.nl.

Leuk voor mijn hond! Drie dagen stress; bij elke harde dreun schrikken en wegduiken. Alsof Al Qaida Den Haag als doelwit heeft uitgekozen. Alsof het oorlog is. Siervuurwerk is mooi, maar wat voor nut heeft dat knalvuurwerk? Het zijn altijd mannen en jongens die de herrie veroorzaken, je zult nooit een vrouw een rotje zien afsteken. De man is een jager, heeft het dáár mee te maken? Vuurwerk als substituut voor een jachtgeweer?

Oliebollen en appelflappen laat ik dit jaar wederom aan me voorbijgaan. Mijn darmen kunnen niet zo goed tegen die vettigheid, vandaar. Op oudejaarsavond zing ik de tijd uit tot het twaalf uur is en de hel losbarst. En daarna bel ik mijn moeder om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, dwars door het lawaai heen. En dat is het dan. Naar bed met oordopjes in, om de andere ochtend wakker te worden in een vers 2011.

Een nieuw jaar maar geen nieuw begin, want de dingen van ’10 komen terug in ’11. Continuïteit. Een cirkel misschien? ‘Er is niets nieuws onder de zon, wat er was zal er altijd weer zijn.’ (Prediker 1: 9).

Humor als wapen

Onderstaand filmpje vond ik op deze website. Het is gemaakt door Latma, een Israëlische groep die politieke satire maakt. Humor als wapen tegen de vervolging van christenen in de Arabische wereld: Jihad Bells, Jihad Bells, Jihad all the way…….

De genade van kerst

Een zonovergoten, windstil en vooral sneeuwvrij strand. Lekker lopen, zonder het risico om onderuit te gaan. De rookpluim van de centrale op de Maasvlakte recht voor me. Enkele schepen en iets dat lijkt op een boortoren-in-aanbouw zichtbaar op zee. Een bijna strakblauwe lucht, meeuwen en een scholekster op een golfbreker. Mensen met honden.

De genade van kerst: zon en zee en nergens gevaar. Levensvreugde als gave, uitgerekend op deze dag.