Na een winterverlof van vijf weken ben ik gisteren weer begonnen op mijn vaste werkplek, een boomkwekerij in Wassenaar. Ik mocht mest gaan uitrijden – paardenmest gemengd met stro, goed voor de structuur van de grond en prima voedsel voor de planten. Een tractor met kiepwagen bracht drie vrachten en deponeerde die op het hoofdpad. Aan mij de taak om, gewapend met riek en kruiwagen, het edele goedje te verspreiden over een op dit moment nog braakliggend stuk land.
Schraal weer met een gure motregen als toegift. De winter-werkjas hoog gesloten, handschoenen en laarzen aan. De kruiwagen loopt soms bijna vast in de rulle grond. Fitness in de open lucht, daar lijkt het op. In de pauzes op adem komen, even zitten, even een paar minuten rust. Vermoeidheid en toch doorgaan; een moment stoppen om de rug te strekken en daarna opnieuw de riek pakken en de kruiwagen volsteken. Tellen helpt een beetje: al 10 kruiwagens weggebracht…..de 11e……de 12e….. De berg stront wordt maar langzaam kleiner.
Een cirkel. Mijn werk op deze boomkwekerij is een cirkel. Vorig jaar februari – nadat ik hier pas begonnen was – deed ik ditzelfde werk op een ander deel van het bedrijf. Nu ben ik pakweg een jaar en vier seizoenen verder, en ben ik opnieuw mest aan het verspreiden. Een cirkel, een kringloop. Net als de natuur.
